Niepłodność, In Vitro

In Vitro, sztuczne zapłodnienie

In vitro jest to jedna z metod zapłodnienia pozaustrojowe go. Jest to proces skąplikowany i przebiega w wielu etapach.

Pierwszym etapem zapłodnienia In Vitro, po zdiagnozowaniu przyczyny niepłodności i wykluczeniu innych metod leczenia jest przygotowanie kobiety do pobrania komórek jajowych. Stymulacja owulacji, ma na celu zwiększenie ilości produkowanych komórek jajowych w pęcherzyku. Przeprowadza się ją przy pomocy metod farmakologicznych.

W znieczuleniu ogólnym pobiera się komórki jajowe, które przechowywane są w specjalnym środowisku, jest to jeden z początkowych etapów sztucznego zapłodnienia. W tym czasie w trakcie masturbacji lub przez bezpośrednie pobranie z jąder, pozyskuje się nasienie partnera. Po zbadaniu i ocenie nasienia umieszcza się go razem z komórką jajową. Jeśli ilość plemników jest niewystarczająca do zapłodnienia, można wybierając tylko jeden plemnik wprowadzić go bezpośrednio do komórki jajowej i w ten sposób uzyskać zapłodnienie (mikroiniekcja).

Po 48-72 godzinach od zapłodnienia metodą In Vitro w warunkach laboratoryjnych za pomocą elastycznej sądy przenosi się 2-3 embriony do jamy macicy. Pozostałe embriony zamraża się i można je przechowywać wiele lat w ciekłym azocie. Pozwala to uniknąć kolejnej stymulacji owulacji i można je przenieść do jamy macicy w dowolnym czasie.

Nie wszystkie cykle kobiety są odpowiednie do przeprowadzenia punkcji i dojrzewania komórek jajowych. Kwalifikacja do zabiegu następuje w 3 dniu cyklu na podstawie badania ultrasonograficznego oraz określenia poziomu estradiolu.

Tagi: in vitro  leczenie niepłodności  sztuczne zapłodnienie 

Artykuły o podobnej tematyce:
Metody sztucznego zapłodnienia
Sztuczne zapłodnienie in vitro
Niepłodność kobieca
Bezpłodność męska

Aktywność robotów sieciowych: Google: 49, MSN: 20, Yahoo: 108